பயிர் உற்பத்தி
மிளகாய்
காரமான மிளகாய் இந்தியாவில் பயிரிடப்படும் மிகவும் மதிப்புமிக்க வணிகப் பயிர்களில் ஒன்றாகும், இது சோலனேசி (Solanaceae) குடும்பத்தைச் சார்ந்தது. இந்தியாவில் மிளகாய் சாகுபடியின் நீண்ட வரலாறு மற்றும் அதன் புகழ் காரணமாக, பல்வேறு உள்ளூர் இரகங்கள் உட்பட பெரும் மரபணு பன்முகத்தன்மை உருவாகியுள்ளது. முக்கிய வகைகளாக, கிழக்கு உத்தரப்பிரதேசத்தில் ஊறுகாய் வகை, கர்நாடகாவின் தார்வாட் மாவட்டத்தில் பேயாதகி (Byadagi) வகை, தமிழ்நாட்டில் முண்டு (Mundu) வகை, குண்டூர் மாவட்டத்தில் சன்னம் (Sannam) வகை மற்றும் ஆந்திராவின் வாரங்கல் மாவட்டத்தில் தக்காளி மிளகாய் வகை ஆகியவை மிகவும் பிரபலமானவை.
மண் மற்றும் காலநிலை:
மிளகாய் பயிர் மானாவாரி நிலங்களில் கரிசல் மண்ணிலும், நீர் பாசன வசதியுள்ள செம்மண் நிலங்களிலும் பரவலாக பயிரிடப்படுகிறது. காய்ந்த மிளகாய்க்காகப் பயிரிடப்படும் மிளகாய் பயிர் முக்கியமாக கர்நாடகா, மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய மாநிலங்களின் கரிசல் மண் பகுதிகளில் அதிகம் காணப்படுகிறது. மிளகாய் பயிருக்கு உகந்த மண்ணின் pH அளவு 6 முதல் 6.5 வரை ஆகும். மிளகாய் பயிர் தேங்கி நிற்கும் தண்ணீருக்கு மிகவும் உணர்திறன் கொண்டது. இது தண்ணீர்த் தேக்கத்தை விட வறட்சியைத் தாங்கி வளரக்கூடியது. 35°C அதிகபட்ச வெப்பநிலையும், 10°C க்குக் குறையாத குறைந்தபட்ச வெப்பநிலையும் கொண்ட 4 மாதங்கள் மிளகாய் சாகுபடிக்கு உகந்த காலமாகும். இந்தியாவில் காய்ந்த மிளகாய்க்காக காரிஃப் (Kharif) பருவத்தில் (ஜூன்-அக்டோபர்) மிளகாய் பெருமளவில் பயிரிடப்படுகிறது; இருப்பினும் பச்சை மிளகாய்க்காக ஆண்டு முழுவதும் பயிரிடப்படுகிறது.
